Na bazie węglika

Termin „PCW na bazie węglika” oznacza polichlorek winylu (PVC) wytwarzany przy użyciu acetylenu pochodzącego z węglika wapnia jako surowca. Metoda ta jest szczególnie rozpowszechniona w regionach, gdzie gaz ziemny lub ropa naftowa, zwykle stosowane na drodze etylenu do produkcji PCW, są mniej dostępne lub droższe. Produkcja PCW na bazie węglika obejmuje reakcję węglika wapnia z wodą w celu wytworzenia acetylenu, który jest następnie wykorzystywany do produkcji monomeru chlorku winylu (VCM) w drodze szeregu reakcji chemicznych. Ten VCM jest następnie polimeryzowany w celu wytworzenia PVC. PVC na bazie węglika ma wiele takich samych właściwości jak PVC na bazie etylenu, w tym trwałość, odporność chemiczną i wszechstronność. Można go stosować zarówno w postaci sztywnej, jak i elastycznej, do szerokiego zakresu zastosowań, od rur i złączek po podłogi, izolację kabli i urządzenia medyczne. Jednakże zastosowanie w procesie produkcyjnym węglika wapnia, materiału stałego, wiąże się z innymi względami środowiskowymi w porównaniu z metodą etylenową. Produkcja PCW na bazie węglików wiąże się z powstawaniem produktów odpadowych, takich jak wodorotlenek wapnia (wapno gaszone), które wymagają odpowiedniej utylizacji lub przetworzenia. Ponadto energochłonny charakter procesu węglika i związany z nim wpływ na środowisko doprowadziły do ​​preferowania PCW na bazie etylenu w regionach, w których gaz ziemny jest łatwo dostępny. Niemniej jednak PCW na bazie węglików pozostaje kluczowym materiałem w obszarach, w których alternatywne surowce są opłacalne, i nadal odgrywa zasadniczą rolę w globalnym łańcuchu dostaw PCW.